همونطوری که آبان پارسال وسط راه موندم الانم داره اتفاق میوفته .
هدفم کم رنگ شده برام . انرژیمم کم تر . صبا بزور میتونم چشامو باز نگه دارمو خیلی زود حواسم پرت میشه و تمرکزم اومده پایین .
از درس خوندن این هفتم اصلا راضی نبودم .
شاید چون زیادی به خودم فشار آوردم خستگی مزمن گرفتم ... نمیدونم چیکار کنم .
نمیخوام دوباره بیخیال شم ...
انگیزه هام داره یادم میره .
+بابا مامان برگشتن . شاید فردا دوباره برن . دوست دارم برن ، هم تنهاییشو دوست دارم هم اینکه نیاز دارم اثبات کنم به خودم که میتونم تنهایی از پس کارام بر بیام و به بزنگیم برسم . این هفته همش تی وی بودو درس نخوندن یعنی انقد سستم که نمیتونم کارامو نظم بدن وقتی تنهام .
+نمیدونم چه فازیمو اصلا چی نوشتم .
+کمی سست شدم تو نماز خوندن .
برچسب:
نویسنده: نگار توکلی